گسترده و چشمهء جوشان و بِركه و بوستان است . هيهات ، هيهات ! كه خردها از توصيف مقامى از مقامات او و فضيلتى از فضايل او گُمند و خاطرها سرگردان و مغزها حيران و سخنوران بربسته زبان و شاعران قاصر از بيان و اديبان ناتوان و بليغان بىزبان و دانشوران درمانده‌اند . . . به منزلهء اخترى است كه از دسترسِ دست يازان و توصيفِ واصفان ، به دور است . « وَهُوَ بِحَيْثُ النَّجْمِ عَنْ أيْدِى المُتَنَاوِلينَ وَوَصْفِ الوَاصِفِينَ » . « 1 » 5 - سعادت و بالندگى امّت و گمراه نشدن مسلمانان در گروِ تمسّك به اين هر دو ، و پيروى از هر دو ، با هم است ؛ يعنى هر يك بدون ديگرى ، كارآيى خود را از دست مىدهد . براى همين فرمود : « چنانچه به آن دو بگرويد ، هرگز گمراه نمىشويد و اين دو ، هرگز و هرگز ، تا دامنهء قيامت از يكديگر جدا نخواهند شد : لايُفَارِقوُنَ القُرآنَ ، وَلايُفَارِقُهُم القُرآنُ ، حَتّى يَرِدُوا عَلَيَّ حَوْضي » . « 2 » آنان ( ائمّه اهل بيت ) ، از قرآن جدا نمىشوند و قرآن هم از آنان جدا نمىشود ، تا در لبِ حوض نزد من آيند . حافظِ محقّق ، ابن حَجَر مكّى - از بزرگان و عالمان و محدّثان اهل سنّت - دربارهء اين حديث به نقل معتبر « عبقات » چنين مىگويد : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله قرآن و اهل بيت خود را « ثَقَلَيْن » ( دو ثَقَل ) ناميد ؛ زيرا « ثَقَل » به هر چيز نفيس پراهميتى گفته مىشود كه

--> ( 1 ) . تحف العقول ، صص 439 و 440 . ( 2 ) . الغدير ، ج 1 ، ص 166 .